با کلیات و تعاریف اساسنامه‌ی صندوق ضمانت سپرده‌ها آشنا شوید

منبع : روابط عمومی صندوق ضمانت سپرده‌ها

بر اساس ماده‌ی دوم اساسنامه‌، صندوق ضمانت سپرده‌ها به‌عنوان نهاد عمومی غيردولتی، براي مدت نامحدود و به‌منظور تضمين بازپرداخت وجوه متعلق به سپرده‌گذاران، مدیریت فرآیند گزیر، اعمال حقوق و اختیارات مالکانه و عوائد سهام مازاد مالکان واحد مؤسسات اعتباری در چارچوب قوانین مربوط فعالیت می‌نماید.

برخی از مهم‌ترین اصطلاحات و معانی مشروح آن‌ها مندرج در بخش تعاریف و کلیات اساسنامه، عبارت‌اند از:

مؤسسه اعتباری: به اشخاص حقوقی گفته می‌شود که با مجوز بانک مرکزی یا به موجب قانون، تحت عنوان «بانک» یا «مؤسسه اعتباری غیربانکی» به انجام عملیات بانکی مبادرت می‌نمایند.

سپرده‌گذار: به شخصی می‌‌گویند که مبادرت به تودیع سپرده نزد مؤسسه اعتباری می‌نماید.

حق‌عضویت: وجوهی است که مؤسسه اعتباری بر اساس مصوبه‌ی هیئت وزیران و متناسب با گردش مالی خود، به صندوق پرداخت می‌نماید.

 گزیر: مجموعه اقداماتی است که تحت راهبری بانک مرکزی به‌منظور صیانت از منافع عموم و حفظ ثبات مالی در خصوص مؤسسات اعتباری که با ناترازی مواجه شده یا در معرض ورشکستگی قرار گرفته‌‌اند، در چارچوب قانون اجرا می‌‌شود.

 شرکت مدیریت دارایی‌های شبکه بانکی: این شرکت، بر اساس جزء (2-5) بند (ب) و بند (پ) ماده‌ی (8) قانون برنامه‌ی پنج‌ساله‌ی هفتم پیشرفت جمهوری اسلامی ایران مصوب 1403، ذیل صندوق ضمانت سپرده‌ها و با سرمایه‌ی صندوق با هدف مولدسازی، بازاریابی، واگذاری و فروش دارایی‌های مازاد شبکه‌ی بانکی تأسیس می‌شود.

صندوق ضمانت سپرده‌ها اساسنامه بانک مرکزی